H ΜΑΓΕΙΑ ΤΗΣ ΚΕΡΚΙΔΑΣ!

Δε μιλάμε για υπόθεση 90' λεπτών.Είναι πολλά περισσότερα αυτά που κάνουν μια κερκίδα μαγική.Οι σημαίες, οι coreo, τα καπνογόνα απλά δίνουν το χρώμα μιας κερκίδας,το κάτι παραπάνω.Αυτό όμως που κάνει τη διαφορά είναι η φωνή,η ένταση,το γιουχάισμα και το ασταμάτητο τραγούδι.Είναι αυτό που μπορεί να κάνει ένα ντέρμπι να εξελιχθεί και σε περίπατο.Αυτό κάνει μια έδρα φωτιά.Όταν μιλάμε για ΟΛΥΜΠΙΑΚΟ τίποτα δε μπορεί να έχει ταβάνι.Πρέπει οταν φεύγουμε απο το γήπεδο να μην έχουμε φωνή.Να πονάνε τα χέρια μας απο τα παλαμάκια και τα πόδια μας απο τα πάνω κάτω.

Το γήπεδο είναι το δεύτερο μας σπίτι.Που χρόνια ολόκληρα επισκεπτόμαστε,που έχουμε κάνει τόσες θυσίες ο καθένας ,που έχουμε φάει ατελείωτες ώρες με χαρές και λύπες εκεί μέσα.Πρέπει λοιπόν τη κάθε κυριακή να τη κάνουμε γιορτή.Με το κασκόλ στο λαιμό.Με ασταμάτητο τραγούδι για την ομάδα μας...

Είναι η τρέλα του γαύρου τέτοια που όταν αποφασίσει να καταφέρει κάτι όμοιος του δεν υπάρχει...Το έχει αποδείξει άλλωστε σε τόσα και τόσα όλα αυτά τα χρόνια.Έχουμε καταφέρει πολλά.Μπορούμε να καταφέρουμε περισσότερα...Η συμμετοχή όλων είναι που θα κάνει τη διαφορά και που θα μας κάνει και σε αυτό το τομέα αντάξιους στο όνομα του Ολυμπιακού.

Γιατί συγκρίσεις απλώς δε μπορούν να γίνουν με κανέναν στην Ελλάδα.Εμάς το μέτρο σύγκρισης δε μπορεί να είναι κανένας εντός συνόρων.Το παλμό,το τσαμπουκά,την ένταση και το πάθος που έχουμε βγάλει εμείς το ζηλεύουν και οι μεγαλύτεροι εχθροί μας....

Τελειώνοντας...

Μαγικές κερκίδες έχουμε ζήσει αρκετές κατά καιρούς και έτσι πρέπει να είναι συνεχώς.

Για την πάρτη μας,τη κάβλα μας,την αρρώστεια μας και την τρέλα μας για τον ΈΦΗΒΟ

κάνουμε την υπέρβαση και σε αυτό το τομέα.Γιατί ΜΟΝΟ έτσι αρμόζει και στον κόσμο και στον ΟΛΥΜΠΙΑΚΟ ΜΑΣ!!!

Y.Γ Δε κλείνει εδώ αυτό το θέμα.Αξίζει όλοι να ασχοληθούμε.

Το γέλιο είναι ζωή...Στηρίζουμε την εφημερίδα των υπαλλήλων!

Το γέλιο είναι ζωή όπως πολλοί λένε,και η εφημερίδα όλων των υπαλλήλων,μας το χαρίζει καθημερινά...

Ο λόγος για την μαρουλοφυλλάδα. (του δημητράκη ντε...)

Καθημερινά αφιερώνουν μεγάλο μέρος του πρωτοσέλιδου για να βγάλουν το κόμπλεξ τους,να κάνουν την προπαγάνδα τους και για να πουλήσουν την τρέλα (η μήπως μαλακία;) που τους δέρνει...

Μας λένε 2 μέρες τώρα για ένα παιχνίδι πρωταθλήματος στην Α1 γυναικών στο βόλλευ...

Εμείς πάντως περιμένουμε ακόμα να μάθουμε το αποτέλεσμα του super cup βόλλευ ανδρών...Σε ένα παιχνίδι που κρίθηκε η ΠΡΩΤΗ ΚΟΥΠΑ ΤΗΣ ΧΡΟΝΙΑΣ...

Τους έχουμε δει να γράφουν για "πράσινους οδοστρωτήρες" για "κόκκινη λαίλαπα" και για 1002 άλλα κακά που τους κυνηγάνε...

Τους έχουμε δει επίσης να πιέζουν προκειμένου να ισχύσουν απαγορεύσεις μετακινήσεων,(άλλων ομάδων πλην της δικής τους),να κλαίγονται για διαιτησία σε ποδόσφαιρο και μπάσκετ (στο σπίτι του κρεμασμένου που λέμε...)

και να προσπαθούν να βγάλουν τρελή μία ολόκληρη χώρα...

ορισμένα από τα best of:

(σπίρτα είναι τα παιδιά)

ΠΡΙΝ:

Ίσως από τα πιο ξεκαρδιστικά που έχουν γράψει

Δεν αναφέρουμε διάφορες μαγκiές με το δαφνοστεφανωμένο,γιατι θα τους θυμήσουμε και τα μαύρα εξώφυλλα της επομένης και δε θέλουμε να τους στεναχωρήσουμε...

Τέλος,για να καταλάβετε για πόσο γελοία άτομα μιλάμε...

Έχουν κάνει σημαία το μοναδικό τμήμα που τους δίνει χαρές...

Και ξέρουν να είναι "στις χαρές και στις λύπες μαζί"...

Υ.γ: Το champions league έχει αρχίσει εδώ και πολύ καιρό...

Όπως και οι τσόντες...

ΡΟΥΦΙΑΝΟΙ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ ΠΑΝΑΘΗΝΑΙΚΟΙ....

Η αστυνομία έκανε έφοδο σε 4 συνδέσμους.

Στους 3 από τους 4 βρέθηκαν διάφορα.Στον έναν όλως τυχαίως δε βρέθηκε ΤΙΠΟΤΑ...Είναι τουλάχιστον χαζό να πιστεύουμε πως πάλι έτυχε και τη βγάλανε καθαρή, ποιοί άλλοι? Οι βαζέλες.Πως γίνετε πάντα με αυτούς και τη βγάζουν καθαρή ακόμα δεν έχουμε καταλάβει...Από πέρισυ βλέπαμε διάφορα περίεργα αλλά δε θέλαμε να επεκταθούμε.Βλέπουμε όμως πλέον οτι υπάρχει ατιμωρησία...Δεν είναι τυχαίο πως μετά τα επεισόδια με την αστυνομία στη καβάλα τους επιτράπηκε η μετακίνηση στη κρήτη...Δεν υπάρχει λόγος να αναφερθούμε παραπάνω στο συγκεκριμένο θέμα.Έχουν ασυλία και μας το δείχνουν με κάθε τρόπο...

Υ.Γ. Συνεχίστε έτσι και η ιστορία ήδη γράφει πως εδώ και χρόνια είστε οι πιο ξεφτίλες οπαδοί..

Υ.Γ.2 ΡΟΥΦΙΑΝΟΙ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ ΠΑΝΑΘΗΝΑΙΚΟΙ....

Υ.Γ.3 ΚΑΛΥΤΕΡΟΙ ΣΑΣ ΦΙΛΟΙ ΟΙ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΙ...

Η αλήθεια για τις μετακινήσεις!

Επειδή τα γεγονότα τρέχουν θα ξεκινήσω με τα «τρέχοντα» και μετά θα πάω στα υπόλοιπα θέματα… θα ξεκινήσω δηλαδή, από το τι συνέβη και τι συμβαίνει τις τελευταίες ημέρες και κατόπιν θα προσπαθήσω να εξηγήσω πως έχουμε φτάσει ως εδώ…

Δεν υπάρχει σοβαρός γαύρος, λοιπόν, που να μην ενοχλήθηκε την προηγούμενη βδομάδα, όταν την ίδια ημέρα που η διοίκηση μας έκανε ότι μπορούσε προκειμένου να γίνει η μετακίνηση του κόσμου του Θρύλου, στην Ξάνθη, η ίδια διοίκηση αρνιόταν να δώσει εισιτήρια στον Άρη! Κατά την γνώμη μου, πρόκειται όχι απλά, για ασόβαρη στάση, αλλά για εντελώς λανθασμένη αντιμετώπιση του θέματος…

Στην συνάντηση της Θύρας 7 με τον κ. Μαρινάκη (στην οποία αναφέρεται και η ανακοίνωση της Θύρας 7) ο Πρόεδρος του Θρύλου τάχτηκε ξεκάθαρα υπέρ των μετακινήσεων, αναφέρθηκε στην αναγκαιότητα της δημιουργίας ενός συγκεκριμένου νομικού πλαισίου για το θέμα αυτό, ενώ υποσχέθηκε ότι θα κάνει ότι περνάει από το χέρι του, τόσο σαν Πρόεδρος του ΟΣΦΠ, όσο και σαν Πρόεδρος της Superleague, για να μπορούμε να πηγαίνουμε παντού…

Η Θύρα 7, διά των εκπροσώπων της, ξεκαθάρισε, με την σειρά της, ότι θα κάνει ότι περνάει από το χέρι της (ακόμα και περιφρούρηση του «Ναού», από την ίδια, προκειμένου να έρχονται αντίπαλοι οπαδοί στο Καραϊσκάκη), αναλύοντας παράλληλα, τα μεγάλα προβλήματα που υπάρχουν γύρω από το θέμα αυτό, τα τελευταία χρόνια, τονίζοντας, τέλος, πως η πάγια και επίσημη θέση της, σαν οπαδική οργάνωση είναι η «ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΜΕΤΑΚΙΝΗΣΗ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΟΠΑΔΟΥΣ». Να πηγαίνουμε εμείς, δηλαδή, ΠΑΝΤΟΥ, αλλά να έρχονται, κιόλας, αντίπαλοι οπαδοί στο Καραϊσκάκη. Τα… αυτονόητα δηλαδή για κάθε οπαδική οργάνωση που σέβεται τον εαυτό της.

Με αφορμή αυτήν, την (προ μηνός) συνάντηση, λοιπόν, την προηγούμενη Πέμπτη, η Θύρα 7 προσπάθησε να πιέσει και να πείσει την διοίκηση του Θρύλου να δώσει εισιτήρια στον Άρη… Το θέμα, μάλιστα, διέρρευσε και συζητήθηκε και σε γνωστή ραδιοφωνική συχνότητα. Ελάτε, όμως, που ελέω της απόφασης Μπιτσαξή το γεγονός αυτό πέρασε σε δεύτερη μοίρα, δυστυχώς…

Δυστυχώς, γιατί η κίνηση αυτή των οργανωμένων, πρέπει να γίνει γνωστή, προκειμένου εμείς οι γαύροι (όσοι ενδιαφέρονται για το θέμα, τουλάχιστον) να έχουμε ήσυχη την οπαδική μας συνείδηση, μιας και εμείς σαν Θύρα 7 κάναμε αυτό που έπρεπε. Προσπαθήσαμε, δηλαδή, προκειμένου να γίνει το σωστό. Να δοθούν, δηλαδή, εισιτήρια στα Αρειανά.

Από ‘κει και πέρα, δεν γίνεται, νομίζω, να ΜΗΝ σεβαστούμε και το επιχείρημα της διοίκησης για την ανυπαρξία όρων και κανόνων που αφορούν τις μετακινήσεις (εφόσον πρόκειται για πραγματικότητα). Μην ξεχνάμε, παράλληλα, ότι ο Μαρινάκης είναι… «πρωτοετής» Πρόεδρος, και για τέτοιος έχει, ήδη, βγει «μπροστινός» (πολύ δυναμικά, κιόλας) σε άλλα (επίσης «καυτά») ζητήματα, και ο νοών νοείτω. Σε κάποιο βαθμό, λοιπόν, είναι λογικό να σκέφτεται το ρίσκο, αφού σε περίπτωση «στραβής» όλοι θα πέσουν πάνω του. Παράλληλα, θα μπει σε λειτουργία η «τιμωριοφοβία» ενώ το «δύο μέτρα και δύο σταθμά» στις αποφάσεις των «αρμοδίων» θα κάνουν την εμφάνιση τους, αφού θα πρόκειται για…Ολυμπιακό! Το έργο, άλλωστε, το ξέρουμε, το έχουμε δει, το βλέπουμε συνέχεια, εδώ και μια δεκαετία, σχεδόν.

Σ’ αυτήν την δεκαετία, των φασιστονόμων, των απαγορεύσεων, των φυλακίσεων και του κυνηγητού, η Θύρα 7 ήταν η ΜΟΝΑΔΙΚΗ παρούσα οπαδική οργάνωση, η μοναδική πρωταγωνίστρια σ’ ένα… «έργο χωρίς τέλος»!

Τι να πρωτοθυμηθώ; Την εποχή που δεν μπορούσες να πας στα Λιόσια(!) επειδή φορούσες κόκκινη μπλούζα ή επειδή η ταυτότητα σου έγραφε ότι είσαι κάτοικος Πειραιά; Τις συλλήψεις και τα άδικα-ανούσια τραβήγματα των οπαδών μας στα τοπικά τμήματα; Την φασιστική αντιμετώπιση της ΕΛ.ΑΣ. απέναντι σε όσους έκαναν το έγκλημα να φορούν διακριτικά του Ολυμπιακού, και τα μπλόκα της Αστυνομίας να μας εμποδίσουν να πάμε στο γήπεδο;

Σε όλα, σχεδόν, τα γήπεδα όπου «φιλοξενήθηκε» ο Θρύλος ήμασταν εκεί, παρά τους νόμους και ότι αυτοί συνεπάγονται. Και όχι μόνο σε εκείνα της Αττικής αλλά και σε πολλά της επαρχίας (με αποκορύφωμα την Κρήτη, για όσους θυμούνται). Μπαίναμε στις θύρες των αντίπαλων οπαδών, μπαίναμε ανάμεσα τους και κάναμε κατάληψη στα γήπεδα τους, κυριολεκτικά. Κάναμε ότι μπορούσαμε, πρώτα, για να βρεθούμε κοντά στον Θρύλο μας και ύστερα γιατί αισθανόμασταν την ανάγκη να αντιδράσουμε στις φασιστοτακτικές και τους αντιδημοκρατικούς νόμους τους.

Συνθήματα και «πανιά», σχετικά, με το θέμα, ασφαλώς και υπήρξαν. Αυτά, όμως, είναι το λιγότερο. Αυτά είναι και τα ΜΟΝΑΔΙΚΑ που έκαναν οι οπαδοί ΟΛΩΝ των υπόλοιπων ομάδων. Στην θεωρία, δηλαδή, ήταν μια χαρά όλοι τους. Γιατί στην πράξη μόνο εμείς αντιδρούσαμε (όπως προανέφερα). ΜΟΝΟ γαύροι, «τραβήχτηκαν», μόνο γαύροι φυλακίστηκαν, μόνο η Θύρα 7 δέχτηκε πλήγματα απ’ όλο το παρατράγουδο αυτό, με αποκορύφωμα τα γεγονότα της Νέας Σμύρνης.

Οπαδικό κίνημα, άλλωστε, στην Ελλάδα (με την ουσιαστική και πραγματική έννοια του όρου) ΔΕΝ υπήρξε ποτέ! Πάντα ο καθένας ήταν για την…πάρτη του και ΟΛΟΙ μαζί εναντίον του Θρύλου και του κόσμου του. Εφόσον, έβλεπαν, δηλαδή, ότι εκείνοι βολεύονται (που να τρέχουν και να ξεφτιλίζονται, αφού όταν συγκρίνονταν οι δικές τους εκδρομές με δικές μας, γελάει και ο κάθε πικραμένος) για τι να κάνουν κάτι για ν’ αλλάξει η φάση με τις μετακινήσεις;

Αυτή είναι η αλήθεια, μάγκες… Ότι πρώτα και μόνο εμάς, επηρεάζει αρνητικά, αυτή η κατάσταση με τις μετακινήσεις αλλά και ότι οι μοναδικοί οπαδοί που έναν έμπρακτα κάτι για ΟΛΑ αυτά ήμασταν, εμείς, οι γαύροι!

Κι εκτός από τις… «ανεπίσημες» αντιδράσεις μας, υπήρξαν κι επίσημες… Τόσο από την επίσημη σελίδα της Θύρας 7 την «ερυθρόλευκη κερκίδα» (που φιλοξενούνταν, τότε, στον «πρωταθλητή») όσο και στην επίσημη εκπομπή της Θύρας 7, το θέμα είχε… εξαντληθεί (όχι απλά αναλυθεί…), ενώ την ίδια περίοδο πάνω από δύο ΕΠΙΣΗΜΕΣ επιστολές, σχετικά με το θέμα, είχαν σταλεί από την Θύρα 7 στους αρμόδιους υφυπουργούς. Ακόμα, περιμένουμε την απάντηση των «υπευθύνων»…

Παρ’ όλα αυτά, θα ήταν παράλειψη ή υπεκφυγή, αν ΔΕΝ αναφερόμασταν και στην στάση της, μέχρι πρότινος, διοίκησης του ΟΣΦΠ, τα τελευταία χρόνια, τουλάχιστον. Το νέο Καραϊσκάκη, βλέπετε, έκανε τον Σωκράτη, να μην σκέφτεται και τόσο θετικά το θέμα της παρουσίας φιλοξενούμενων για…ευνόητους λόγους (φθορές, απώλεια εισιτηρίων για την δημιουργία «νεκρών ζωνών» κλπ) με αποτέλεσμα οι όποιες προσπάθειες γίνονταν από τους οργανωμένους να βρίσκουν εμπόδια αντί για συμπαράσταση (κι όποιος κατάλαβε, κατάλαβε…).

Η νέα διοίκηση από μόνη της και σύμφωνα με τα λεγόμενα της, έχει άλλη θετικότερη και ευνοϊκότερη, για τους οπαδούς, άποψη για το θέμα… Επειδή, όμως, τα λεγόμενα ή οι υποσχέσεις ΔΕΝ αρκούν πρέπει σαν διοίκηση να προχωρήσει και σε πράξεις, οι οποίες θα ανταποκρίνονται στα λεγόμενα της. Έτσι δεν είναι σύγγαυροι;

Υπάρχει καλή διάθεση και καλή προαίρεση προς το πρόσωπο του κ. Μαρινάκη και της νέας διοίκησης από τον κόσμο του Θρύλου, γενικά, και από το οργανωμένο κομμάτι, ειδικά… Θα είναι κρίμα, λοιπόν, (και ίσως και άδικο) να αισθάνεται ο ΛΑΟΣ του Ολυμπιακού ότι εκτός από τους δήθεν αρμόδιους, τον κοροϊδεύει και η διοίκηση του, οι δικοί του άνθρωποι. Θέλω να πιστεύω πως δεν συμβαίνει κάτι τέτοιο.

Πιστεύω, όμως, ακράδαντα, κιόλας, πως το ματς με τον Άρη ήταν μιας πρώτης τάξεως ευκαιρία ν’ αλλάξει κάτι στο ομιχλώδες (έως βρώμικο) «τοπίο των μετακινήσεων», ενώ παραμένει μιας πρώτης τάξεως ευκαιρία για τον Βαγγέλη Μαρινάκη να κάνει κάτι για το θέμα, «τόσο ως πρόεδρος του Ολυμπιακού, όσο και ως Πρόεδρος της Superleague!».
Μόνο να κερδίσει έχει από κάτι τέτοιο, με πρώτο και πιο σημαντικότερο, ένα: την εμπιστοσύνη του 12ου παίκτη, του Θρύλου, εκείνου που ΔΕΝ εγκαταλείπει ποτέ κι ακολουθεί ΠΑΝΤΟΥ…! Τόσο απλά, τόσο ΟΛΥΜΠΙΑΚΑ…

ΑΝ ΘΕΛΟΥΝ ΚΑΙ ΟΙ ΑΛΛΟΙ ΕΚΔΡΟΜΕΣ ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΟΥΝ ΝΑ ΚΑΝΟΥΝ ΤΟΥΣ ΚΟΜΠΑΡΣΟΥΣ...ΕΜΕΙΣ ΤΑ ΛΕΜΕ...ΕΣΕΙΣ?

Δεν υπάρχει αμφιβολία για το γεγονός ότι ο Θρύλος είναι η λαοφιλέστερη ομάδα σε τούτη εδώ τη χώρα… Επίσης, δεν χωράει αμφισβήτηση, για την απαράμιλλη πίστη-λατρεία που εμείς οι γαύροι, διαθέτουμε για τον δαφνοστεφανωμένο έφηβο και την ερυθρόλευκη την ριγωτή…

Αποτέλεσμα των παραπάνω, αναμφίβολων και αναμφισβήτητων ΔΕΔΟΜΕΝΩΝ, δεν είναι άλλο από το «ερυθρόλευκο όργωμα» όλης της Ελλάδας και της «ερυθρόλευκες καταλήψεις» σε όλα τα γήπεδα της επικράτειας… Δεν υπάρχει ελληνικό γήπεδο που να μην έχουμε πάει, σύγγαυροι, ενώ οι εκδρομές μαζί με τον Θρύλο, έχουν την δική τους ιστορία, με κοινό, όμως, παρανομαστή, ότι τέτοιες εκδρομές σε όγκο, συχνότητα αλλά και παλμό, μόνο εμείς οι Ολυμπιακοί έχουμε κάνει και μπορούμε να κάνουμε…

Τα στοιχεία αυτά, αρκούν από μόνα τους, για να αποδείξουν ότι αυτή η φασιστική, αλλά και κωμικοτραγική, συνάμα, κατάσταση με τις μετακινήσεις βλάπτει πρώτον και πρώτα απ’ όλους, τον Ολυμπιακό και τον πύρινο λαό του… Οι Ολυμπιακοί μετακινούνται, σίγουρα και μαζικά, άρα, κατά άμεση συνέπεια, οποιαδήποτε άρση και απαγόρευση των μετακινήσεων εκείνους θα βλάψει, έτσι δεν είναι; Έτσι, είναι! Είτε σε κάποιους αρέσει είτε όχι, είτε κάποιοι μπορούν να το δεχτούν είτε δεν μπορούν…

Κι αν ΔΕΝ αρκούν, στους «αμφισβητίες» τα αυταπόδεικτα αυτά στοιχεία υπάρχουν κι άλλα, το ίδιο…αδιάσειστα, με τα παραπάνω. Όταν αγωνιζόμασταν στην Ριζούπολη, είχαν έρθει παοκτσήδες, αλλά εμείς ΔΕΝ είχαμε πάει στην Τούμπα! Τυχαίο; Δεν νομίζω… Την ίδια περίοδο είχαν έρθει βαζελάκια, αλλά, εμείς δεν πήγαμε στην Λεωφόρο. Τυχαίο; Δεν νομίζω… Κι όσο σκέφτομαι ότι εκείνη την χρονιά, έσπασε το…άφταστο σερί μας, δεν το νομίζω ακόμα περισσότερο (όπως το ίδιο συμβαίνει όταν θυμάμαι και το «παρασκήνιο» που υπήρχε, πριν από αυτά τα ματς, προκειμένου να βρεθεί τρόπος για να μην υπάρξει μετακίνηση μας. Τέλος πάντων…).

Ο πρώτος φασιστονόμος, σχετικά με τις μετακινήσεις «εκπονήθηκε» όταν υφυπουργός Αθλητισμού ήταν ο Γιώργος Λιάνης (ο οποίος νόμιζε ότι με τον τρόπο αυτό θα έσωνε ή θα έφτιαχνε την δημόσια εικόνα του). Ο…κωμικοτραγικός αυτός νόμος έφερε μόνο κωμικοτραγικές καταστάσεις και (εξαιτίας της Θύρας 7, κυρίως) δεν εφαρμόστηκε, συνολικά ή ουσιαστικά, ποτέ! Από τότε και μετά στο θέμα των μετακινήσεων επικρατεί το απόλυτο ΤΙΠΟΤΑ ή μάλλον το απόλυτο ΧΑΟΣ, ενώ τα νομοσχέδια σχετικά με την καταπολέμηση της βίας, γενικώς, ψηφίζονται το ένα μετά το άλλο! Κανένας κανόνας, καμιά νομοθεσία, κανένα νομικό ή θεσμικό πλαίσιο για το συγκεκριμένο θέμα… Την μία πετάνε την ευθύνη στις διοικήσεις των ομάδων… Την άλλη αποφασίζει η ΕΛ.ΑΣ. (που παίρνει ποσοστό επί των κερδών των ΠΑΕ, για την παρουσία της!) για το ποιοι οπαδοί θα μετακινηθούν και σε ποια γήπεδα, θα γίνει αυτό… Την μία μπορούν την άλλη δεν μπορούν… Άλλες φορές, αποφασίζει ο αρχηγός της ΕΛ.ΑΣ., άλλες ο εισαγγελέας κι άλλες…ο Πρωθυπουργός (χωρίς υπερβολή). Κανένα σχέδιο, κανένα πλάνο και το χειρότερο, καμιά ΥΠΕΥΘΥΝΟΤΗΤΑ…

Επί 20 χρόνια, τις δεκαετίες ΄80 και ΄90, δηλαδή, με πολύ πιο σκληροπυρηνικούς οπαδούς και πολύ χειρότερα οργανωμένα αστυνομία, όχι απλά γίνονταν μετακινήσεις, αλλά ΟΛΟΙ οι οπαδοί πήγαιναν ΕΛΕΥΘΕΡΑ (και όσο περνούσαν τα χρόνια, όλα και πιο οργανωμένα) ΠΑΝΤΟΥ!

Ειδικά, στα ΄90s , τα πράγματα ήταν απλά και ξεκάθαρα. Υπήρχε ποσοστό επί των εισιτηρίων, το οποίο, δικαιούται κάθε φιλοξενούμενη ομάδα, και η γηπεδούχος ήταν υποχρεωμένη να παραχωρήσει. Για την μετακίνηση των οπαδών ναυλώνονταν τρένα ή πούλμαν (ανάλογα την απόσταση), ενώ υπήρχαν προκαθορισμένοι τόποι και χρόνοι, όπου συγκεντρώνονταν ο κόσμος και ξεκινούσε η πορεία ή η εκδρομή, (με την ΕΛ.ΑΣ. όλο και πιο «ενήμερη», όσο περνούσαν τα χρόνια). Επίσης, την ευθύνη για τις θύρες των φιλοξενούμενων, τις είχαν οι φιλοξενούμενες ομάδες και οι οπαδοί τους (οι ΠΑΕ - όχι σε όλες τις περιπτώσεις - πλήρωναν τις ζημιές στις θύρες που φιλοξενούνταν οι οπαδοί τους, με αποτέλεσμα και οι ίδιες οι ομάδες να πιέζουν και να προσπαθούν, ώστε να μην γίνονται επεισόδια).

Αυτά, τότε… Τώρα, δεν υπάρχει ΤΙΠΟΤΑ και γι’ αυτό επικρατεί αυτό το μπάχαλο, σχετικά με τις μετακινήσεις… Μία γίνονται, μία δεν γίνονται… Εκεί πάμε, εκεί δεν πάμε… Οι άλλοι πάνε, εμείς, όχι… Εμείς πάμε εδώ, αυτοί δεν πάνε εκεί… «Ότι να ‘ναι» και «όπου να ‘ναι» δηλαδή στην… «WHATEVERLAND» στην χώρα του «ότι να ‘ναι».

Το θέμα, όμως, μόνο απλό, δεν είναι, από την στιγμή που καταπατώνται συνταγματικά κατοχυρωμένα δικαιώματα Ελλήνων πολιτών (και οι οπαδοί έλληνες πολίτες είναι, ξέρετε…). Το θέμα είναι, μάλιστα, πολύ σοβαρό και έχει κοινωνικοπολιτικές επιδράσεις (και αντιδράσεις) από την στιγμή που είναι πασιφανές, ότι δημιουργεί, σε μάζες ανθρώπων, αίσθημα αδικίας και απουσία δικαίου ή καθεστώτος ισονομίας. Αυτά ακριβώς αισθάνεται ο ΛΑΟΣ του ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΥ, εδώ και πολλά χρόνια, με αποκορύφωμα το ματς στην Ξάνθη, σχετικά με το πια… περιβόητο, πλέον «θέμα των μετακινήσεων»!

Κι είμαστε, σύγγαυροι, ακόμα πιο οργισμένοι γιατί ξέραμε, τουλάχιστον, ότι τα τελευταία χρόνια (από το νέο Καραϊσκάκη και μετά) η διοίκηση και εδικά ο Σωκράτης δεν χαλιόταν μ’ αυτήν την «φλου» κατάσταση σχετικά με τις μετακινήσεις, ενώ τώρα, που ξέρουμε ότι η νέα διοίκηση είναι υπέρ των μετακινήσεων (σύμφωνα με τα λεγόμενα της τουλάχιστον) και επιθυμεί την δημιουργία ενός νομικού πλαισίου για τις μετακινήσεις, βλέπουμε να μην μας το επιτρέπουν να πάμε ούτε στα γήπεδα που μέχρι πέρσι πηγαίναμε συνέχεια!

Κάτι πρέπει να γίνει, λοιπόν… Κάτι, άμεσα και, κυρίως, επίσημο, προκειμένου να τελειώνει αυτό το… «θέατρο του παραλόγου», αυτό το παραμυθάκι αν θέλετε…

ΥΓ: Το θέμα των μετακινήσεων είναι μεγάλο και άκρως σημαντικό για κάθε οπαδό (αν όχι για κάθε πολίτη), γι’ αυτό ακριβώς θα συνεχίσω να ασχολούμαι με αυτό. Υπάρχει και συνέχεια, λοιπόν…

Καλά τώρα δεν είναι κάτι νέο....

Αφού τα βρήκαν και μας κόψαν την εκδρομή στη ξάνθη κράτος κλπ...Είπαν να δωθεί ενα απλό φιλικό και για τους εορτασμούς με βραβεύσεις και τα συναφή...ΑΝΤΕ ΚΑΙ ΜΕ ΤΟ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΔΙΚΑΙOΣΥΝΗΣ ΚΑΙ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΤΑΞΕΩΣ.

ΤΟ ΣΠΙΤΙ ΜΟΥ ΤΟ ΑΦΗΣΑ,ΤΗ ΓΚΟΜΕΝΑ ΠΑΡΑΤΗΣΑ…

Ειναι καποιες στιγμες που ερχοντε στο μυαλο μου διαφορες αναμνησεις απο αυτες που σε κανουν να αναπολεις με νοσταλγια το παρελθον μεσα σε γηπεδα,εκδρομες αλλα και οτι εχει να κανει με το μεγαλυτερο κομματι της ζωης μου που λεγεται ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ..
Σκεφτηκα να τις κρατησω σε ενα κομματι χαρτι ή ακομα καλυτερα να τις μοιραστω με καποια αδερφια που με πολλα απο αυτα εχουμε τις ιδιες αναμνησεις!

Δε θα ξεχασω ποτε…

…την πρωτη φορα στην 7 ωωω τι κοσμος!,παντα σκυφτος παντα σεβασμος,εκει στην ακρη στα μουλοχτα,γκοοοολ και 5 σκαλια πιο κατω,σχιζοφρενεια τραλαλαλα,πουτανα όλα,τα καπνογονα,τις σταχτες στο κεφαλι,ξανα γκοοοολ,τις αγκωνιες, χαλαλι όμως,το σκαρφαλωμα στα συρματα,προσοχη στα καρφια χαμηλα στο καγκελο,τον Αττιλιο, ολοι χερια Ρεεε,ΤΟΥΟΤΑ ΓΙΑΝΙΤΣΑΣ ΓΙΑΝΙΤΣΑΣ ΤΟΥΟΤΑ,88 την υποδοχη Ντεταρι 50000 κοσμος,Λαγιος ο Θεος.Λαγιος Ισχυρος,εκεινος απαντα «ΣΑΣ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΟΛΟΥΣ ΖΗΤΩ Ο ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ»,το 4ο γκολ με Ντεταρι στον Οφη το 90,το μπλε του σωβρακο,τελικος 88 το αστοχο πεναλτυ,γιατι ρε Φουνες?,το κλαμα στα σκαλια,91 Λεωφορος το γκολ του Αναστο με Αθηναικο,χαμος στη Θ13,το γκολ πεναλτυ του Νινιαδη στο Delle Alpi,την αποκρουση Ελε στο Old Trafford,το χαμενο πεναλτυ του Αλεκου με Βαντσικ ξανα κλαμα στα σκαλια,τους 35 στο Παλέ,τις 70000 με Λαρισα,ΑΕΛ τυρι το μουνι της μανας σας Λαρισινοι,τις 65000 με Διαγορα χανει πεναλτυ ο Ψευτης,τον Εντβαλντο φαουλ και σαβουρα,,τις 50000 με Δοξα,το πεναλτυ στο 91,χαμος στα σκαλια ξανα πισω,1-1 στο 91’ και ταβλα τα βαζελια,Μηρτσο γερα το βραδυ στον Καρρα ,Αργυρη καριολη φερ’το πορτοφολι,τα καπνογωνα από το 80ο λεπτο με Μονακο,94 το ξυλο με μπαοκια στο ΣΕΦ,που’ναι το αυτι σου?,τα σιφωνια,το ξυλο στην Πειραιως,το ξυλο στη γεφυρα,Κολαση ο Πειραιας,το κυνηγητο σε Ομονοια και τα γυρω στενα,τον 4ο τελικο κοτες ο Αττιλιο στο ΣΕΦ με πρασινα κασκολ,το ξυλο και τα δακρυγωνα με μπατσους το 88 στο ΟΑΚΑ με Μπαοκ,Ξαμαξ Εστερ Κραιοβα,την εμφανιση FIAT μπλε ασπρη κοκκινο σορτσακι,τη CITIZEN,Πετροβιτς γαμησου και αντε παρετησου,ο Κωσκοτας Αμερικη ο Σαλιαρελης φυλακη…,το δακρυγωνο στη Φιλαδελφεια,το κυνηγητο σε Δημοπουλο,επιστημονες τραλαλαλαλα,το 89 και τα μπαοκια ένα με τα τσιμεντα,την πρασινη 7 από τα πανια,ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ ΕΔΩ ΘΑ ΚΑΝΕΤΕ ΠΡΩΤΟΧΡΟΝΙΑ,ΤΙΜΗ ΚΑΙ ΔΟΞΑ ΣΤΟΥΣ ΟΔΗΓΟΥΣ,,το γκολ του Αλεκου και φωτια στα πρασινα πανια,τους 5000 στην Τουμπα,τις συγκεντρωσεις στο Μοναστηρακι,τις πορειες στο δασακι,την απεργια του ΗΣΑΠ και ποδαρατο Μοναστηρακι Φιλαδελφεια,στο γυρισμο το σπασιμο του Πιγκαλ στην Πατησιων,τα 50 ατομα χωρις συνοδεια μεσα στο τρενο για Καυταντζογλειο και μετα στο αστικο μεσα από τη Λ.Νικης,τις ατελειωτες ωρες μεσα στο πουλμαν για Ξανθη για να σηκωσουμε το 7ο,την πλατη μου που εγινε μαυρη από το γκλομπ ενός μπατσου στην Τουμπα στο 1-2,τις 4000 στη Λεωφορο με τα πρασινα πανια,τις πετρες σε Ν.Σμυρνη,Τουμπα,Φιλαδελφεια και Ευκαρπια,την ανακαινηση της Λεωφορου,τον Τασο να σηκωνει στον αερα τον Αποστολακη,το κωλοδαχτυλο του Σαργκανη το 88,το γκολ του Κουσουλακη στο κυπελλο με Καλαμαρια,το κατοσταρι του Δημοπουλου με Αθηναικο,το τριποντο του Τομσον,τις χαμενες βολες του Πασπαλιε,την ταπα του Φασουλα με Μπολονια,τα τριποντα του Εντι,το ντιρεκτ του Μιλαν στη λουγκρα,το ξυλο στους Γιουβεντινους εξω από το Delle Alpi,τις γυρες στα στενα του Τορινο για να βρουμε να φαμε μετα το ματς και την αναμονη στα παγκακια για το πρωτο τρενο για Μιλανο,το κινυγητο στη Μαδριτη με τους νταβατζηδες,τους ULTRAS SUR να κανουν πισω όταν κατεβηκαμε από τα πουλμαν,τις μπυρες στην Albert Dock του Λιβερπουλ,τα coffee shop στο Αμστερνταμ,τις πουτανες στην Red Light District,τις μπυρες με το Νικολακι στο Ζερλαν,το ξαφρισμα του duty free στο αεροδρομιο της Λυων,τον μαλακα τον Αγγλο που εχασε το δρομο για το Old Trafford,τον Α…… που σηκωσε στον αερα τον ιδιο μαλακα στην επιστροφη,το βρεγμενο σωβρακο μου και το κλαμα στο 1-3 στη Βρεμμη,το respect των Ρωμαιων στην curva Nord,το ντου στους Λατσιαλι στη Sud,την κοπανα σπο τη σκοπια για να δω τον τελικο της Ρωμης με Μπαρτσα,το διπλο στην Τουρκια με Εφες και το σηκωμα της ερυθρολευκης σημαιας στον ιστο σε φυλακιο στο Σουφλι,το τρεξιμο στον Πυργο από τους μπατσους που μολις ειχα ορκιστει φανταρος,την αποβολη στο σχολειο για το καπνογωνο,τις φωτογραφιες στους παγκους της Ομονοιας με Ερυθρολευκες κερκιδες,το κρεμασμενο μπρελοκακι Θ7 στο τζιν,το μαυρο flight και το ξεφτισμενο κασκολ που φοραω από το 91 μεχρι και σημερα,τις δεκαρες Martin's,το δωματιο μου τιγκα στις αφισες,κάθε εβδομαδα τον ΟΛΥΜΠΙΑΚΟ ΛΑΟ με αφισα στην τελευταια σελιδα,τη μπαλα κατω από την παλια 7,τα βρωμικα εξω από τα εκδοτηρια και τις μπυρες στο FOLLIE,τα ντου στα διαλειματα του σχολειου με βαζελες,τα ανεκδοτα που μας ειχαν βγαλει στο σχολειο για το 10χρονο παιδακι,τα ματς που ακουγα απο το ραδιοφωνακι στην ΕΡΑ όταν δεν ημουν γηπεδο,τις αγκαλιες στα γκολ με αγνωστους,τις γκομενες που ειχα στησει για να παω γηπεδο,την ημερα που εμεινα εξω από την εκδρομη για Σαραγοσα χανοντας τη θεση τελευταια στιγμη,τους γνωστους που εχουν φυγει!

Γουσταρω που ολη την ημερα η σκεψη μου ειναι κοντα σου και όχι σ’εκεινη,
που ακουγοντας τραγουδια σκεφτομαι εσενα και όχι ρομαντικες στιγμες μαζι της,
που ειμαι 34 και όμως δεν είναι καποια φαση που περναω αλλα εισαι η καθημερινοτητα μου από μικρο παιδι,που εισαι η μεγαλυτερη μου καψουρα!
Δε μετανιωνω που «ΤΟ ΣΠΙΤΙ ΜΟΥ ΤΟ ΑΦΗΣΑ,ΤΗ ΓΚΟΜΕΝΑ ΠΑΡΑΤΗΣΑ… »
Σ’ευχαριστω που ΕΧΕΙΣ δωσει νοημα στη ζωη μου και για όλα αυτά που εχω ζησει μαζι ΣΟΥ!